ECONOMIE

Ja, met hoofdletters. Alles is de schuld van de economie. Kijk rond je. Zie je nog veel mensen die tijdens hun professionele bezigheden met meer dan één iets bezig zijn?

Nee. 't Is de schuld van de economie. Specialisatie. Iedereen specialiseert zich in één iets en verkoopt dat. Want dat is efficiënt.

Goed en wel. Maar je moet eens kijken aan de universiteit. Paradox. Student moet bezig zijn met twaalfduizend verschillende dingen: een vak economie, een vak Frans, Nederlands, Engels, (dat ligt nog in één lijn), reclameleer enzovoort. Allemaal heel divers. Dat is aangenaam! (Nu toch. Vroeger minder. Altijd literatuur of taalkunde en altijd even nutteloos, dat is niet aangenaam.)

Maar dan heb je de prof: die zit vastgeklonken aan één vakgebied. Boring. En die verwacht natuurlijk ook (doorgaans) dat iedereen zijn vak het boeiendst vindt.

Anyway. In de echte wereld zit bijna iedereen vast aan één iets. Aargh. (Zie student versus professor. Of kind versus ouder. Kind kan zich uitleven in heel wat dingen, de ouder doet dat vaak al wat minder. De werknemer ook niet.)

Ik wil meer. Ik wil vanalles. Ik wil niet beperkt zijn tot mijn job waarin ik één iets mag doen. Ik wil meer. Ik wil geïnteresseerd zijn. Ik wil de Renaissance. De universele mens.

Je kan zeggen: wat houdt je tegen. Misschien terecht, misschien ook niet.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen