Useless drivel

Ik wil het hebben over Spotify en de 'slechtheid' ervan. Dan heb ik het niet over het morele aspect (ja, ze betalen artiesten te weinig uit), maar over *drumroll* het algoritme. Een tijdje geleden is een boek verschenen van Liz Pelly: Mood Machine: The Rise of Spotify and the Costs of the Perfect Playlist. Ik heb het boek zelf niet gelezen, maar wel enkele interviews of artikels over het boek. Second hand news dus, maar bear with me. Een van de punten die ik vaak lees als het over Spotify gaat, is dat het algoritme je in een soort bubbel steekt en je geen nieuwe muziek leert kennen, en dat het eigenlijk de baarlijke duivel is voor wie dat wel wil. Nou, sorry, maar ik denk het niet. Spotify is ongelofelijk om nieuwe muziek te ontdekken. Dat iemand het tegendeel nog maar durft te beweren. Ik kom uit een tijd waarin ik als jongere amper geld had en dus enkel kon gaan rommelen in de budgetbakken van de Free Record Shop om muziek te kopen. Dat was op zich niet slecht. Voor vijf euro...

Grr. Sinds kort staat Avi Buffalo's onvolprezen 'At best cuckold' weer op Spotify. Het is een plaat waar ik jaren niet heb naar geluisterd want ze was offline. Maar per toeval hoorde ik onlangs een song toen ik naar een van mijn verzamelplaylists aan het luisteren was, en zag ik dus dat het hele album weer beschikbaar is. Wat blijkt nu? Avi Buffalo's muziek is door zijn platenlabel Sub Pop offline gehaald omdat hij in 2020 beschuldigd is van de verkrachting van een voormalig bandlid . En nu gaat het niet meer in mijn hoofd. Idem voor de hele situatie rond Arcade Fire-frontman Win Butler. Die heeft ook een geschiedenis van seksueel grensoverschrijdend gedrag .  Hoe moet ik daar nu mee omgaan? Help. Ik vind 'At best cuckold' van Avi Buffalo echt goed (en grappig). En het meeste werk van Arcade Fire (behalve Everything Now en hun laatste Pink Elephant) ook - ik wil er blijven naar luisteren. Maar ik hoor ook altijd die bijklank.  Luxeproblemen voor mij als luistera...

Boeken Het afgelopen jaar heb ik blijkbaar best wat dingen gelezen die ik goed vond. Als ik kijk naar de scores die ik mijn gelezen boeken gegeven heb, dan zijn er vijf met vijf sterren en vijf met vier sterren (op een totaal van 15). Het beste: De jaren van Annie Ernaux . Zal wel een van mijn all-time favorieten worden en blijven. Andere goede dingen: Vermogen van Hernan Diaz vond ik literair zeer goed, maar deed me verder niet heel veel.  Ook geslaagd vanuit literair opzicht: Eileen van Ottessa Moshfegh . Eerder in 2024 had ik Mijn jaar van rust en kalmte gelezen, en het zal het stockholmsyndroom geweest zijn dat me opnieuw heeft grijpen naar een roman van Moshfegh, want Mijn jaar van rust en kalmte vond ik lastig om te lezen. Te conceptueel. Bij Eileen vond ik dat er meer vlees aan het been hing. Maar beide romans zijn eigenlijk van een afstand gezien heel gelijkaardig: ze hebben een onuitstaanbaar personage en hebben een onbetrouwbare verteller, waardoor je een hele beperkte ...