Bizar

Bizar. Hoewel niemand dat echt bizar vindt, maar "normaal".

Het is vreemd hoe je een boek kan kopen omwille van torenhoge verwachtingen, en het dan opzij legt eens je erin begonnen bent. Misschien omdat je niet in de stemming bent, of omdat je niet genoeg tijd hebt en het niet lukt om zo te lezen. En je dan twee jaar later, of een half jaar, of het maakt niet uit hoe lang later, het boek oppikt en meteen weg bent.

Onlangs had ik dat (even) met Les âmes grises van Claudel. Ondertussen heb ik het wel al weer gestaakt (druk, druk). En gisteren wou ik, hoewel ik ronduit kapot en dood was, nog even lezen. Een roman beginnen is dan onnozel, dus zocht ik iets kort. A plea for Eros (Hustvedt) lag nog op mijn kast en ja, vertrokken.

Een van de essays erin gaat over "PRETEND IT ISN'T HAPPENING" of wat je beter doet in New York als je freaks ziet en zo. Natuurlijk, je kan dat wel pretenden, maar je blijft in je eenzaamheid achter. En dan is het wel eens leuk als iemand een sympathiserende opmerking maakt omdat hij aanvankelijk ook "pretendde" maar het wel degelijk gezien heeft.

Oh. En ik sterf van gemis.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Leerkrachten en auto's