Useless drivel

Ik heb net L'amour dure trois ans uitgelezen, van Frédéric Beigbeder. Grappig boek. Beetje slapjes naar het einde toe, maar goed, het is de weg ernaartoe die belangrijk is. Blabla. Wat ik vooral grappig vond nadien, zijn de reacties op Goodreads. Ik heb het boek daar 4 sterren gegeven (op 5) en even gelezen wat de anderen ervan vonden. En het valt mij op dat er nogal veel bekrompen lieden zijn. Vrouwen die zich niet kunnen identificeren met het mannelijke personage en dan maar zeggen dat het waardeloos is. "Hij is te narcistisch!" En jullie niet als jullie enkel vanuit jullie eigen standpunt kunnen denken? "Hij is door seks geobsedeerd." So what, bedreigt hij jullie daarmee? "Hij heeft duidelijk te veel geld." Terwijl er over geld niet gesproken wordt. Fucking shit :-) Mijn ex-lief zou het boek ook niets gevonden hebben om de verkeerde redenenen. Maar hoe kan ik zien of iemand het wél goed zou gevonden hebben? Hoe kan ik weten of iemand wél voorbij d...

Shit, fuck. Wat een droomvrouw is Marcelle Sauvageot. Schreef op haar 33e het wondermooie - zij het bijtende - Laissez-moi . Ik vind gewoon de woorden niet om mijn waardering uit te drukken. Hoe ze een man, maar laat ons eerlijk zijn: 'de' man, aan stukken rijt, is intimiderend mooi. Misschien moet ik mijn als grap bedoelde relatietest - een iq-test - veranderen in een leesopdracht met daaropvolgend een mondeling examen ... Wat een pleidooi voor gelijkheid. Wat een droom. En dat ik dat als man moet zeggen. Misschien ben ik nog altijd te kwaad voor de ongelijkheid in mijn laatste relatie ... Maar dan nog. Ik droom van gelijkheid in een relatie die ik niet heb. Maar hopelijk heb ik ooit beide. Maar het een zal niet zonder het ander kunnen.