Useless drivel

Hoe zielig is het te beseffen dat al mijn dromen materieel zijn om de simpele reden dat ik a) die kan waarmaken zonder al te veel problemen b) ik niet ontgoocheld zal zijn als ik ze niet waarmaak. Er is een dubbele droom die boven alles staat, dat wel, en dat is: een vrouw, en kinderen. Al de rest is materieel en het zijn de enige waarin ik geloof. Eigenlijk heb ik weinig dromen. Het huis zal altijd leeg zijn. De auto zal me nooit ergens brengen. Ik heb eigenlijk wel zin om te schrijven en te denken. Het is veel te lang geleden. Praten doe ik ook al nooit, er is niemand die luistert. Zelfs onpersoonlijke dingen kan ik niet meer zeggen bij gebrek aan publiek. De collega's op het werk zijn meer geïnteresseerd in 'Het Nieuwsblad', ik meer in 'De Standaard'. En ik heb het gevoel dat ik degene ben die meer moeite moet doen om de happy face op te zetten om over bullshit te praten. Dat bedoel ik zelfs niet eens denigrerend. De meer moeite ook niet als een meetbare ve...

In A History of the World in 100 Objects (2010) van Neil MacGregor zegt Kofi Annan, "Ghanaian diplomat and former Secretary General of the United Nations", het volgende over de onafhankelijkheid van een aantal staten in Afrika in het midden van de vorige eeuw: "(...) I think the skills that you need to fight for indepenence are not the same skills you require to govern, but there was an automatic assumption that those who fought for independence were prepared and ready to govern. So there was quite a bit of learning on the job, and also jealousies between groups and a feeling that one tribe, or one group, had more power or benefits than the other, and this often led to tensions and conflict over scarce resources -- tense and brutal at times." Dus ja, het moet waar zijn, de geschiedenis herhaalt zich.

Merkwaardig hoe mensen naar bed kunnen gaan met elkaar, maar niet durven zingen in elkaars bijzijn. We horen de hele dag door muziek op de radio, mensen zingen voortdurend, tot in wedstrijden toe. Maar geliefden die nog niet lang samen zijn, durven niet zingen als de ander het hoort. Terwijl ze zich wel helemaal blootgeven - zowel fysiek als mentaal - om te vrijen.