Plastic bags and panick attacks
The Bony King of Nowhere heeft een nieuwe plaat uit: Everybody Knows . Toen ik het nieuws enkele weken geleden hoorde dat die plaat eraan kwam, was ik enorm blij. Het is uiteindelijk al vijf jaar sinds Bram Vanparys' meesterwerk Silent Days. Maar waar Silent Days af en toe nog eens refereerde aan The War on Drugs, zijn de echo's van Radiohead nu wel héél aanwezig. Ik heb al The Tourist en Exit Music (uit OK Computer) gehoord, vooral in Almost Invisible, en vooral wat betreft zanglijn ("Change ways" versus "Hey man slow down") en drums. Bij Working Harder is het alsof ik Idioteque hoor wanneer Vanparys zijn tekst opzegt. Ook de lyrics als geheel zijn vaak schatplichtig aan Radiohead. Opeens gaat het over "plastic bags and panick attacks" wat het wel heel letterlijk maakt. Het is vintage Radiohead rond 1995-1997, vooral de EP Airbag/How am I driving (Polyethylene). Maar ook de algemene thema's zijn classic Radiohead uit hun Naomi Klein-periode t...