Useless drivel

Ik ga nog eens schrijven over mijn Volvo. Het is niet alleen het gebrek aan plafondlampjes dat op mijn zenuwen werkt. Ook het verbruik irriteert mij. Mijn Volvo XC40 is een T4 Recharge, dus een plug-in hybride. Op zich snap ik waarom een plug-in hybride handig kan zijn, maar ik betwijfel of het de beste oplossing is. De Volvo XC40 heeft een batterij van een kleine 10 kWh. Daarmee kom ik ongeveer tussen de 30 en 40 km ver.  Ik kan jammer genoeg niet precies zien hoeveel elektrische kilometers ik heb afgelegd, want de auto toont nergens wat ik verbruikt heb. Dat is vervelend. Ik zie mijn totale verbruik inclusief brandstof wel, maar dat zorgt ervoor dat ik nooit kan voortgaan op het rijbereik dat getoond wordt. Ik weet niet wat de brandstofmotor precies verbruikt, maar dat zal richting 7,5 liter per honderd kilometer gaan. Dat kan ik wel testen door te rijden als mijn batterij leeg is. Hoewel, soms wordt mijn elektrische motor opgeladen met brandstof of door middel van regeneratie bi...

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...