Useless drivel

Bestaat er iets overbodigers dan de tv-recensies van Tom Heremans in De Standaard en Tine Hens in Focus Knack?  Het enige positieve is dat je mogelijk nog eens een tv-tip krijgt van een programma dat je anders zou gemist hebben. Dat is: als je de recensie niet leest en niet kijkt naar de score die ze eraan geven.  Om de zoveel tijd moet er een programma gerecenseerd worden dat eigenlijk, eerlijk, niet gemaakt is voor het doelpubliek dat zij via hun krant en tijdschrift aanspreken. En toch moet daar dan over gekneut worden dat het een lieve lust is. Alsof de ruimte ten allen koste moet opgevuld worden. En liefst met gezaag over programma's die ons niet interesseren. Maar dit keer zijn het programma's die een meerwaardezoeker misschien, mogelijk, eventueel wel zouden kunnen liggen in een column over Cheyenne & Lola van Tom Heremans en een bespreking van Over de oceaan van Tine Hens .  Zoals meestal bij Tom Heremans gaat het ook deels over hemzelf, en liefst nog met een...

 Wat is er gebeurd. Mijn grootvader is overleden, mijn dochter is geboren.  En nu wat er niet toe doet.  Boeken Ik heb veel boeken gelezen dit jaar: 42 . Het was op dat vlak een annus mirabilis. Waarschijnlijk heb ik enkel in het academiejaar 2008-2009 nog meer gelezen, maar toen hield ik het nog niet digitaal bij zoals nu. Toppers La Superba van Ilja Leonard Pfeijffer. Ik kan niet geloven dat ik dat een jaar geleden ongeveer uitgelezen heb. De Bourgondiërs van Bart Van Loo.  Let's go so we can get back van Jeff Tweedy. Ik ben fan van zowel zijn solowerk als zijn albums met Wilco en ik ben nog meer fan na het lezen van deze autobiografie. Zo veel menselijkheid. The surprising power of ideas that don't make sense van Rory Sutherland. Non-fictie van de bovenste plank. Een boek dat je aan het denken zet en ik eigenlijk jaarlijks zou moeten herlezen (zoals dat ene boek van Ogilvy - toevallig de oprichter van het reclamebureau waar Sutherland nu nog werkt).  Mijn...