Origin

Damned. Weer een stuk tegengekomen waarvan ik denk: zoiets heb ik ook al geschreven. Ik heb echter nooit de illusie gehad enigzins origineel te zijn, maar nu gaat het te ver.

Uit 'The Maltese Falcon' van Dashiell Hammett:

"He filled the cup two-thirds full, drank, returned the bottle to the drawer, tossed the cup into the wastebasket, put on his hat and overcoat, turned off the lights, and went down to the night-lit street."

Mijn zin (de tweede) is minder indrukwekkend, uiteraard, maar moet uiteindelijk wel iets trager gelezen worden om de irritatie te merken. Minder indrukwekkend maar misschien wel subtieler:

"Als hij opstaat de dag erna, is er geen krant. Hij kijkt naar de brievenbus, naar de deurmat, naar het plafond, via de muur terug naar de deurmat. Aan tafel eet hij zoals hij altijd eet: zoals hij op zijn werk achter zijn bureau zit. Hij handelt de taak af en bereidt zich voor op de volgende: de afwas. "

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen