Lol

Geruststellend om van Sandrine te horen dat de technologie nog lang niet stilstaat.

En now for sth completely yeah yeah.

Ik word wanhopig van de tekst in een van mijn handboeken. Geschreven door een Nederlandicus. Er staat bijvoorbeeld dit:

"Het is duidelijk dat de geslaagdheidsvoorwaarden van een taalhandeling niet vervuld kunnen zijn."

Zo'n dubbelzinnige zin. Hij impliceert zowel onmogelijkheid als mogelijkheid.

a) onmogelijkheid: ze kunnen niet vervuld zijn. Zoals: ze kunnen niet over auto's springen.
b) mogelijkheid: het kan dat ze niet vervuld zijn, die optie bestaat.

Als je een cursus geeft over "inferenties" (gevolgtrekkingen uit uitspraken ...), dan kan je nu toch zelf ook wel raden dat je met zo'n zin de deur openzet voor speculatie, zeker?

't Is waanzinnig. Ik word onnozel van dit soort dingen, zou je niet? Moet je eens studeren en iedere drie pagina's wel iets tegenkomen dat raar lijkt.

Zoveel irritatie.

Als je denkt, in een normale zin, in een normale context, aan een vader en een zoon, hoe zou je die vermelden? Eerst vader, dan zoon? "In veel families heb je een vader en een zoon." Of omgekeerd? Wel, als je het nu over een rompzin (de hoofdzin ook wel) en een bijzin hebt, hoe zal je die logisch rangschikken? Eerst de bijzin? Didn't think so.

Nog zo'n zalige alinea. Hij begint met een statement:

"Een taalhandeling omvat de drie vermelde handelingen."

Die drie handelingen staan er boven vermeld. Het woord in deze zin staat cursief. Dus, logische gevolgtrekking: dit is een definitie. Goed, dan kijk je nog eens wat die drie handelingen waren. En dan kom je aan zin twee: "De term wordt echter dikwijls gebruikt als synoniem van [iets anders]." Ook goed, interessant, de term kan twee dingen betekenen. Allemaal goed en wel. De [iets anders] wordt dan uitgelegd, en dan krijg je deze knaller op het einde: "In dit boek gebruiken we de term taalhandeling in de betekenis van [iets anders]."

Ligt het echt aan mij?

Je schrijft hier toch: "Hoewel blabla taalhandeling vaak zus beschouwd wordt, wordt hij ook dikwijls zo gebruikt. In dit boek is dit zo. Blabla uitleg."

En als je op pagina 16 opeens weer begint over een voorbeeld dat op pagina 12 stond, dan kan het echt geen kwaad het voorbeeld eens te herhalen hoor ... Met een nummertje (4) is het nogal kut om iedere pagina terug te bladeren om die kutzin terug te vinden.

Jezus Christus.

Echt belachelijk. En dat komt mij dan de les lezen over inferenties. Wat een lol.