Het jaaroverzicht. 2018.

Een jaaroverzicht.
  • 41 608 kilometer gereden met de auto. 2 120 liter diesel verbruikt. Dat is 5,12 liter per 100 kilometer.
En nu voor echt. 

Beste boeken

  • Specht en zoon van Willem Jan Otten. Een meta-boek over perspectief. Verteld door een schilderdoek. Fantastisch.
  • Dead Lagoon van Michael Dibdin. Ieder jaar lees ik minstens één roman (of detective) uit de Zen-reeks en zelden ben ik ontgoocheld. Dit was een van de betere. 
  • The Unpublished David Ogilvy van David Ogilvy. Nota's, memo's, speeches, brieven en andere schrijfsels die samengeraapt zijn uit wat Ogilvy ooit - vooral intern bij zijn bedrijf - geeft geschreven. En het is de moeite. Veel tiptop advies over leiding geven. 
  • A Manual for Cleaning Women: Selected Stories van Lucia Berlin. Ik ben een kortverhalenman en Lucia Berlin is de Lydia Davis van ... vroeger. Niet alle verhalen waren even goed, maar als je alles samentelt wat wel goed was ... Jawadde. Topliteratuur. 
Verder ook niet slecht: 
  • Some Hope van Edward St. Aubyn
  • Chien de Printemps van Patrick Modiano. Modiano is als Dibdin. Er kan geen jaar voorbijgaan zonder. 
  • Alsof het voorbij is van Julian Barnes
  • Johann Sebastian Bach van Maarten 't Hart. 
  • Curious: The Desire to Know and Why Your Future Depends On It van Ian Leslie
  • Schitterende ruïnes van Jess Walter. Getwijfeld tussen vier en vijf sterren voor dit, maar uiteindelijk bij vier blijven hangen wegens te schematisch, te gestructureerd, te artificieel. Maar dus wel ontzettend goed. 
Ontgoochelingen van het jaar:
  • Twee breinen van Michael Lewis. Over de vriendschap tussen Tversky en Kahneman. Ik had er iets anders van verwacht. Het duurde tot halverwege het boek vooraleer ik echt zin had om verder te lezen. Ik had het eigenlijk al best lang volgehouden tegen dan. 
  • I am Brian Wilson van Brian Wilson. Fantastisch hoe Wilson over zijn mentale stoornis praat. Het is ook "all over the place", wat waarschijnlijk meta is, maar het bleef maar duren. Desondanks: lezenswaardig voor de fans. 
  • Waarom vuilnismannen meer verdienen dan bankiers van Rutger Bregman. Moet ik zeggen "te academisch"? Misschien zeg ik beter: "te weinig oplossingen" en te veel theorie en uitleg. Ik miste een call to action. 
  • De dood van Murat Idrissi van Tommy Wieringa. Tja, simpelweg meer van verwacht. Perfect geschreven, dat wel, maar het greep me niet. In die zin deed het me denken aan Monte Carlo van Peter Terrin. 
Laat het duidelijk zijn: de ontgoochelingen waren het lezen absoluut waard. Rest van 2018 op Goodreads.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen