De schuld is voor iemand anders
"L’homme ne se nourrit pas de vérité, l’homme se nourrit de réponses." Als er een citaat is dat de rechtszaak in de 'parachutemoord' treffend weergeeft, dan dit wel van Daniel Pennac. Sla er om het even welke krant op na en je merkt dat niemand op zoek is naar de waarheid, enkel naar antwoorden. En dat geldt uiteraard niet alleen voor deze moordzaak, maar even goed voor tal van andere onderwerpen.
Hoe kan het dat iemand zomaar veroordeeld wordt zonder bewijs? Enkel op vermoedens? Het toont de kracht van de retoriek en de overtuiging. En de intimidatie. Want zeg nu zelf: heeft de jury zich niet laten intimideren door Vermassen? En is de gretigheid van de pers en de bevolking niet pervers? Hebben de stemmingmakerij van enkele kranten de beslissing niet nogal sterk een richting op gestuurd?
Ik spreek me niet uit over schuld over onschuld, laat dat duidelijk zijn. Maar wat is er hier gebeurd? Op basis van vermoedens iemand veroordelen. Uh? En dan nog op zo'n mediatieke manier. De rol van de pers is bijzonder vuil. Gisteren nog een tekstje van Willy De Buck in Het Nieuwsblad.
Is dat nog journalistiek? Dat is een mooi stukje verhaal dat zou passen in een pathetische snertroman, maar in een krant? Dat is een opinie genereren bij de bevolking die in de richting van schuld gaat. Ik begrijp dit niet.
De dubbelzinnigheid is triest. Aan de ene kant moord en brand schreeuwen omdat Liu Xiabao, kersvers Nobelprijswinnaar van de Vrede en gevangen in een Chinese cel, onterecht vastzit, en aan de andere kant een persoon veroordelen op basis van vermoedens. En wie staat hier op om wie terecht te wijzen? Belachelijk.
Hoe kan het dat iemand zomaar veroordeeld wordt zonder bewijs? Enkel op vermoedens? Het toont de kracht van de retoriek en de overtuiging. En de intimidatie. Want zeg nu zelf: heeft de jury zich niet laten intimideren door Vermassen? En is de gretigheid van de pers en de bevolking niet pervers? Hebben de stemmingmakerij van enkele kranten de beslissing niet nogal sterk een richting op gestuurd?
Ik spreek me niet uit over schuld over onschuld, laat dat duidelijk zijn. Maar wat is er hier gebeurd? Op basis van vermoedens iemand veroordelen. Uh? En dan nog op zo'n mediatieke manier. De rol van de pers is bijzonder vuil. Gisteren nog een tekstje van Willy De Buck in Het Nieuwsblad.
Moeder en dochter leken tevreden na afloop. 'Probeer daar maar iets tussen te krijgen', las je in die ogen. Bij het buitengaan zocht en vond Els Clottemans opnieuw haar moeder. En weer dat lachje van de hoop. Tot morgen, mama. Vier jaar geleden hebben ze dat bij de familie De Wilde ook gezegd. Voor het laatst.
Is dat nog journalistiek? Dat is een mooi stukje verhaal dat zou passen in een pathetische snertroman, maar in een krant? Dat is een opinie genereren bij de bevolking die in de richting van schuld gaat. Ik begrijp dit niet.
De dubbelzinnigheid is triest. Aan de ene kant moord en brand schreeuwen omdat Liu Xiabao, kersvers Nobelprijswinnaar van de Vrede en gevangen in een Chinese cel, onterecht vastzit, en aan de andere kant een persoon veroordelen op basis van vermoedens. En wie staat hier op om wie terecht te wijzen? Belachelijk.
Reacties