32 miljoen volgers but I ain't one

Ik verzeilde daarnet op de instagram van Ryan Reynolds - dat is een acteur maar vraag mij niet van waar - en ik zag dat hij 32 miljoen volgers heeft. 

Mensen die dus vrijwillig kijken wat hij post. Ik snap dat op zich wel ergens; mensen lezen uiteindelijk ook Dag Allemaal.

Maar anderzijds. Hij post vooral reclame voor bedrijven die hij bezit of waarin hij actief is. Gin bijvoorbeeld.

En dan bekijken mensen dat.

Dus mensen bekijken vrijwillig reclame. Het meest recente filmpje had, toen ik daarnet checkte, 1,8 miljoen kijkers.

Dat begrijp ik dan weer niet. 

Is het omdat de reclame leuk is? Waarschijnlijk wel. Het past bij Ryan Reynolds, vermoed ik. De balans op zijn insta zal wel zo zijn dat niemand te veel aanstoot neemt aan de occasionele reclame.

Maar waar ligt die balans?

Ik weet niet hoe lang ik iemand zou kunnen 'volgen' als hij/zij niet enkel constant reclame maakt voor zichzelf (want wat is instagram anders) maar ook nog eens voor producten waar die geld mee verdient. 

Ik verdraag het al niet van mijn Facebookvrienden als ze weer eens een gratis knipbeurt bij hun kapper willen winnen en daarom reclame delen. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen