"Ik lees geen kranten." Wat dan wel? "Twitter."

Gisteren in Blokken een veertiger die vol trots zei dat hij "geen kranten leest". 

Ben Crabbé was terecht even uit zijn lood geslagen, dus iets later vroeg hij waarom. "Ik geloof niet dat kranten de absolute waarheid vertellen." 

Ben, alweer terecht: "Bestaat dat dan, de absolute waarheid?"

Nog iets later vroeg Ben dan maar waar de man zijn kennis wel haalt. "Ik lees veel. En Twitter."

Oh boy. 

Mijn krantenabonnement houdt mij nochtans niet tegen om kritisch te zijn over die krant. Maar ik ga niet twijfelen aan de feiten die er staan. Dat betekent nog niet dat ik akkoord moet gaan met de meningen of commentaren.

En is dat niet net de rijkdom van een krant of magazine: Paul Goossens kan er zijn mening vertellen naast Mia Doornaert. Wil niet zeggen dat ik met een of met beide van hen akkoord moet gaan. Het zal me net stimuleren om wat verder te denken en mijn eigen meningen in vraag te stellen.

Maar Twitter (of Facebook)? Die vuilbak van rando's die enkel meningen verkondigen en waarvan de feiten nooit geverifieerd worden? Waar politici hun ongeverifieerde propaganda kunnen verkondigen en mensen op het verkeerde pad zetten?

Nee, bedankt. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen