Het jaaroverzicht - 2019

Aangezien we het vorig jaar en het jaar daarvoor gedaan hebben, doen we het opnieuw.

We beginnen uiteraard met de auto (twee eigenlijk, want ergens voor de helft heb ik gewisseld):

• 42 586 kilometer gereden en 2018 liter diesel verbruikt. Dat is gemiddeld 4,74 per 100 kilometer. Wordt een gepeperde rekening voor Treecological ...

Ok. De boeken.

Ik heb er maar 16 gelezen. Elk jaar wordt het wat minder. Because geen tijd. Vorig jaar ook lang zowel op Knack als De Standaard geabonneerd geweest, maar sinds oktober is De Standaard ervan tussen. Dat zou meer tijd moeten opleveren (en rust).

• Het hout van Jeroen Brouwers. Goed. Af en toe wel gewalgd van enkele scenes, maar ik denk dat dat net het punt was. 
• Dora Bruder van Patrick Modiano. Uiteraard.
• The Genius of Design van Penny Sparke. Dit boek hoort bij de tv-serie die een aantal jaar terug op BBC en op Canvas te zien was. Goed geïllustreerd, goed geschreven.
• De overgave van Arthur Japin. Fantastisch. Sterk staaltje inlevingsvermogen. 
• Transit en Kudos van Rachel Cusk. Uiteraard (bis). Outline was enkele jaren terug al een meesterwerk dat mij instantfan van Cusk maakte. Toen nog gelezen in de Paris Review (ondertussen ook opgezegd - oh life work you timesucking butchering son of a bitch). En al enkele andere Cusks gelezen in de tussentijd. Maar nu dus eindelijk Transit en Kudos goedkoop in het Nederlands kunnen aanschaffen.
• A long finish van Michael Dibdin. Uiteraard. Hoewel ik er ook nog een andere van hem heb gelezen dit jaar (Cosi Fan Tutti) die ik minder vond - maar dat kan aan mij liggen omdat ik de structuur en het verhaal van de opera niet in het achterhoofd had en dat waarschijnlijk wel had geholpen om de roman te lezen. 

De fictie was allemaal in het Nederlands (vertaald - behalve Dibdin because niet beschikbaar in het Nederlands). Ik kies tegenwoordig voor het gemak. Op het werk gebeurt bijna alles dat geschreven en gelezen is in het Engels, en dan heb ik daar 's avonds even geen zin meer in. 

Desondanks ligt er nog wel het een en ander in het Engels klaar, maar ik beperk de nieuwe aankopen zo veel mogelijk. 

Wat niet aan de verwachtingen voldeed of gewoon een beetje ontgoochelde

• De trooster van Esther Gerritsen. Niet slecht, maar het raakte me niet. Had ik eerder ook met Dorst.
• Gemeengoed van Ann Patchett. Ook niet slecht, maar minder goed dan Belcanto. Naar mate ik verder kwam in de roman, verbeterde het wel. De openingsscène was ook top.
• Vlaanderen, een culturele geschiedenis van André de Vries. Dit was meer een verzameling feiten dan iets samenhangends. Het heeft ook zijn verdienste natuurlijk, omdat je per hoofdstuk over regio's kan lezen, want zo is het opgebouwd. Maar ik had liever een meer overkoepelend en samenhangend werk gelezen - zoals Patricia Carsons Het fraaie gelaat van Vlaanderen (waar ik trouwens ook niet onverdeeld fan van was omdat het eigenlijk vooral uitgaat van veel voorkennis. Het is het type boek dat ik spontaan opzij leg en niet meer oppak. Zo zijn er nog). 
• Als muziek spreekt van Marc Erkens. De stukken waarin hij schrijft over de muziek zijn zo gloed- en liefdevol, maar de intermezzo's mogen er wat mij betreft direct uit geflikkerd worden. Ze brengen niets bij en zijn eerder knullig. Bovendien is het een moeilijk concept om in een boek uit te werken. Een radioprogramma (of tv?) of podcast werken hiervoor beter omdat je dan tenminste weet waarover Erkens het heeft. Nu had ik wel Tidal ter beschikking, maar om nu helemaal zeker te zijn dat ik het juiste motief hoorde in dat ene stuk van Haydn? Ik wil wel meer lezen, want het opende de poort naar mijn muzikale nieuwsgierigheid wagenwijd. Alleen was er geen "lees verder" of bibliografie dus ben ik terug naar af. Hopelijk vind ik ooit ergens iets dat goed uitlegt hoe je naar sonates en symfonieën moet luisteren (qua structuur etc). 

En verder?

Ook nog iets van Dave Trott (Predatory Thinking) en Bob Hoffmann (Marketers Are From Mars, Consumers Are From New Jersey) - twee marketingdudes die echt wel goed schrijven. Het waren verzamelingen van online gepubliceerd werk. Aanraders. Want ze brengen boeiende inzichten in weinig woorden en ze hebben een goede bullshitmeter. 

Ook How Britain Really Works van Stig Abell is top. Maar ik ben nu gestopt in het hoofdstuk over de NHS omdat mij dat echt geen jota interesseert. Misschien moet ik dit overslaan en naar het volgende hoofdstuk gaan - ik ben er nog niet uit. 

Oh ja, ik heb ook de podcast van Bart Van Loo beluisterd: De Bourgondiërs. Dat was top. Wil ik ook nog lezen, misschien in 2020. 

En voor 2020?

Ik ben al bijna klaar met La Superba van Ilja Leonard Pfeijffer en dat wordt het eerste vijfsterrenboek van het jaar.

Een vriend heeft me Feitenkennis uitgeleend, maar ik ben nog niet voorbij de introductie gekomen die vooral een herhaling van de bekende Ted-talk van Hans Rosling is. 

Ik blijf worstelen met Verdraaid! van Baldwin Van Gorp. Ik denk dat hij vooral een betere redacteur nodig had die hem hier en daar dwong tot keuzes te maken en tekst te schrappen. Het is niet evenwichtig genoeg, soms druipt de ironie er ongewild vanaf, en het leest niet al te prettig. Het hoofdstuk over Truman Capote is meer literatuurstudie en parafrase dan eigen inzicht, en dat merk je ook. Het voelt voor mij nog altijd te gekunsteld aan - zowel het concept (en de bijhorende structuur) als de schrijfstijl, alsof het niet vanzelf ging. Bovendien mocht hij zijn arme thesisstudenten ook gerust met familienaam bedankt hebben. 

En ik ga ook de Beethovenbiografie van Jan Caeyers lezen. Dat is zeker. Ze ligt al klaar.