Marx

We zijn dit weekend naar de theatermonoloog Marx gaan kijken en luisteren. Daarbij viel dit mij op (SPOILER ALERT voor zover je dat spoilers kan noemen ...):

• Voor de voorstelling begon speelde Grateful Dead's Money Money en dat was gepast.
• Heldenbergh komt de büne op in driedelig pak en omdat hij zo groot is, deed mij dat denken aan Jacques Brel. Het grappige is dat de voorstelling dan ook effectief eindigt met Quand on a que l'amour en Heldenbergh op een gegeven moment zijn handen in de typische Brel-pose houdt. 
• Er zat een parafrase van een quote van Chuck Palahniuk in over werken in jobs die we haten om rommel te kopen die we niet nodig hebben om indruk te maken op vrienden. Of was het George Carlin? Of nog iemand anders. Enfin: "We buy shit we don't need, with money we don't have, to impress people we don't like."
• Heldenbergh, pardon: Marx, vroeg de zaal of ze het basisidee kennen van het communisme. Twee vrouwen riepen overtuigd uit "IEDEREEN GELIJK" ... Gelukkig zaten ze in de zaal en konden ze nog iets bijleren. 
• Marx verklaarde Hegel grondig bestudeerd te hebben maar legde hem niet uit. Maar, op een gegeven moment vertelde hij eigenlijk wel zijn theorie, zonder expliciet te zeggen dat het Hegel was: "Ik was de these, Engels de antithese, en samen waren we de synthese."

Het was goed. Heldenbergh speelde zo goed dat je niet dacht dat hij speelde. De tekst van Van Brabandt was ook goed (zie hierboven). 

In vergelijking met Socrates - dat we twee jaar geleden gezien hebben - was dit krachtiger, gespierder en kwam het als een vuistslag aan. Dat viel me vooral op. Maar eigenlijk zijn de twee stukken niet te vergelijken.