2016 uitgelezen
Overzicht van wat ik het voorbije jaar heb gelezen.
Laat me beginnen met wat ik waarschijnlijk snel zal vergeten wegens ontgoochelend (in omgekeerd chronologische volgorde van lezen):
Laat me beginnen met wat ik waarschijnlijk snel zal vergeten wegens ontgoochelend (in omgekeerd chronologische volgorde van lezen):
- Geachte heer M. van Herman Koch. Het positieve was dat ze niet zo hard op elkaar leken als Zomerhuis met zwembad en Het diner. Het negatie was dat het ook zo goed niet was. Ik vond de wisseling van vertelperspectieven goed, maar de stijl is zo vlak en saai ... De plot was bovendien vrij zwak.
- Het Rosie project van Graeme Simsion. Aanbevolen door Bill Gates en omdat het thema mij wel interesseerde (persoon met Asperger in hoofdrol) wou ik het lezen. Onbevooroordeeld aan begonnen omdat ik geen recensies had gelezen, maar dat had ik dus beter wel gedaan. Het is geschreven door een 'creative writing'-cursist en dat merk je ook. Het is formulaïsch en ongeïnspireerd. Niet beter dan een doordeweekse tv-film die op Vijftv getoond wordt.
Maar wat vond ik dan wel goed?
Fictie
Mr. Bones: Twenty Stories van Paul Theroux
Niet alle kortverhalen zijn even goed, maar degene die dat wel zijn, zijn uitstekend. Ik had nog niets van Theroux gelezen, dus was dit een aangename ontdekking. Misschien ga ik er nog wel reisboeken van lezen.
De horizon van Patrick Modiano
De dag dat Modiano mij ontgoochelt, moet nog komen. Alweer een schot in de roos.
Een eigen eiland van Ester J. Ending
Ook onbevooroordeeld beginnen lezen, wegens geen (lezenswaardige) recensies gevonden (ook niet onder de originele titel 'Kind van Ibiza'). Enfin, eigenlijk wel bevooroordeeld: ik dacht dat het niet goed zou zijn. Maar dit viel wel meteen in de smaak. Na enkele pagina's was ik al geschrokken van de mooie stijl van Ending. Bovendien is het boek redelijk plotloos, waar ik wel van hou. Liever plotloos dan een poging tot plot die nergens toe leidt (Geachte heer M. ...).
Non-fictie
De ontluistering van Amerika van George Packer
In volle Amerikaanse presidentsverkiezingsstrijd heb ik dit gekocht, maar door een overdosis Hillary en Donald had ik weinig zin om er aan te beginnen in oktober. Na de verkiezingen was het eigenlijk nog erger, maar toen wou ik toch begrijpen hoe het kon dat mensen op een figuur als Trump stemden, en dat begrip is deels gekomen met het lezen van De ontluistering van Amerika. Het schetst bepaalde aspecten van de Amerikaanse maatschappij die verloren gegaan zijn en de ontgoocheling bij Jan met de pet. Packer zoomt in op een aantal mensen en weeft zo een breder verhaal over de vastgoedcrisis, de banken, Washington en hoe alles in het voordeel van sommigen is zonder veel omzien voor wie niet tot de elite behoort. Soms vond ik de toon van Packer iets te weinig neutraal en de opsplitsing van de hoofdstukken heel artificieel.
In bepaalde recensies las ik dat Packer geen conclusies trekt, maar dat is ook niet nodig. Leer lezen en je ziet perfect waarover het gaat. De lezer trekt zelf zijn conclusies wel.
Als ik het vergelijk met Reizen zonder John van Geert Mak, dan is dit boek eigenlijk veel beter, maar ook anders. Mak oordeelt meer. Hij vraagt zich soms af hoe het in godsnaam kan dat arme mensen voor Republikeinen stemmen waarvan ze eigenlijk zouden moeten beseffen dat die hun het leven nog lastiger zullen maken, maar hij gaat niet op zoek naar de antwoorden. Dat deed Packer wel.
De reclamejongens van Bruno Vanspauwen
Dit wou ik al lezen sinds ik aan de universiteit enkele colleges gekregen heb van Vanspauwen. Het gaat over de impact van marketing op allerlei domeinen en hoe die domeinen de principes van de reclame omarmen voor het eigen voordeel. Het toont ook hoe we gemanipuleerd worden, en ik lees graag dingen waardoor ik beter kan begrijpen om net niet gemanipuleerd te worden.
The Big Short: de geheime winnaars van de kredietcrisis van Michael Lewis
De afschuwelijke groene kaft deed mij denken: aargh rommel. Bevooroordeeld, alweer, ja, het is een rode draad in mijn leven. Spotgoedkoop kunnen kopen in een uitverkoop en snel beginnen lezen, en net als bij de roman van Ending na enkele pagina's al onder de indruk. Michael Lewis schrijft op de een of andere manier bewonderend over mensen die misbruik hebben kunnen maken van de hebzucht van grote banken en legt in een grootse beweging ook de kredietcrisis uit en de ongelofelijke incompetentie van de banken.
In mijn grotere leesplan past het natuurlijk perfect: leg het bij het boek van Packer en het werk van Taleb, en je begint inzichten te krijgen en verbanden te leggen. Fantastisch.
Grand Central Belge: Voetreis door een verdwijnend land van Pascal Verbeken
Qua stijl staat dit op het niveau van Modiano: de taal is zo, zo mooi. Zoals bij Packer krijg je hier inzicht in een maatschappij (en natuurlijk is die ook weer vanuit bepaalde richtingen belicht, maar dat weet je wanneer je iets leest, niets is alomvattend). Het toont bepalende elementen van de Belgische geschiedenis aan de hand van de spoorlijn die het land doorkruiste en ervoor zorgde dat er zoveel werknemers in de mijnen aan de slag konden. En je ziet wat er nu van overblijft. Zeer mooi.
Verder nog gelezen
De rest staat op Goodreads. Nog memorabel waren verder:
- De limieten van de markt van Paul De Grauwe
- Statusangst van Alain de Botton
- Predictably Irrational van Dan Ariely (weer eentje om te begrijpen hoe je gemanipuleerd wordt en hoe je gedrag wordt beïnvloed, én hoe je dat zelf kan verhelpen)
- Iedereen belegger van Pierre Huylenbroeck (nuttig om te zien waarom de beurs geen speculatiemiddel is maar een middel waarmee je investeert; jammer dat het zo vaak sluikreclame bevat voor zijn eigen beleggingsbrief 'Mister Market' en dat sommige humoristische elementen nogal belegen aandeden)
- De Bradshaw-variaties van Rachel Cusk (sinds 'Outline' ben ik een onvoorwaardelijke fan)
- Meisje ontmoet jongen van Ali Smith (feminien boek, zoals die van Cusk, en dat kan geen kwaad in onze veel te masculiene wereld)
Volgend jaar
Al mee bezig
Momenteel nog met het een en ander bezig, dus wat probeer ik de komende weken/maanden uit te lezen:
- Je hebt wél iets te verbergen van Maurits Martijn en Dimitri Tokmetzis. Best wel choquerend hoeveel informatie we weggeven via tracker cookies of apps op onze smartphones.
- Mindware: tools for smart thinking van Richard Nisbett. Nuttig om bullshit te detecteren zoals slechte onderzoeken die voortdurend in de media de koppen halen. En andere bullshit natuurlijk. Past weer in het 'spot the manipulation'-plaatje.
- Monsieur Pain van Roberto Bolaño. Dun, vroeg werk van alweer een schrijver die niets kan verkeerd doen (zie ook Modiano). Ben ziek geworden terwijl ik het boek aan het lezen was, waardoor het aan de kant gegaan is. Toen ik weer beter was, had ik er even geen zin in, dus moet ik het nog uitlezen.
- Antifragile van Taleb. Al twee jaar mee bezig, komt ooit wel goed :-)
- De goede lezer van Damon Young. Momenteel mee bezig maar ik erger me aan al de name-dropping van filosofen en het feit dat het eigenlijk redelijk onleesbaar is. Ik had het waarschijnlijk leuker gevonden ten tijde dat ik literatuur studeerde. Zullen zien of ik het uitleees.
- A history of the world van Andrew Marr. Dit gaat stukje bij beetje vooruit. Veel feiten dus het moet traagjes, maar het is ontzettend interessant. Telkens ik erin lees is het alsof ik een schatkist open. Ik ben een nitwit op vlak van geschiedenis, en met dit boek wil ik meer begrijpen.
Nog te beginnen
- Steve Jobs van Walter Isaacsson. De naar het schijnt niet zo goede film gezien met Ashton Kutcher in de hoofdrol, en sindsdien wél geïnteresseerd in de persoon van Jobs en de geschiedenis van Apple. Eigenlijk wou ik een algemenere geschiedenis over Apple lezen tot begin de jaren 2000, en daarvoor was Infinite Loop van Malone eigenlijk mijn favoriet, maar die is nergens meer te krijgen. Dus lezen we the next best thing.
- De zijderoutes van Frank Frankopan. Onze Eurocentrische visie op de wereld steekt tegen, dus wil ik wel eens een alternatief lezen. Er is meer dan het westen, thank you very much.
- Moedervlekken van Arnon Grunberg. De laatste jaren raak ik alsmaar meer ontgoocheldin het werk van Grunberg, terwijl ik pakweg tien jaar geleden superfan was. Daardoor nog niet begonnen aan Moedervlekken, hoewel het al klaarligt.
En verder zien we wel.


Reacties