Doorgeslaan

De arnongrunbegslinger is doorgeslaan. Zo schijnt het. In De Standaard een lovende recensie, elders ook (NRC, Trouw - voor zover ik ze gelezen heb, ha). En grote vergelijkingen vooral. Dostojevski, Kafka, Musil, W.F. Hermans ... Maar waarom? Ja, enkele thema's zijn maatschappelijk relevant. Het meest opvallend vond ik het verschil tussen de gevangenschap in Irak en die in Dubai, en het gevolg daarvan. Na de beestachtigheid van Irak volgde een vrijlating, na het meer westerse proces in Dubai de terdoodveroordeling. Maar om nu meteen een vergelijking te maken met Kafka louter omdat er een proces gevoerd wordt waarin de verdachte van toeten noch blazen weet? Ik dacht het niet. Ik verwacht meer inhoud van Grunberg. Dit was te mager. Of ben ik Grunberg ontgroeid? En verwacht ik ondertussen te veel omdat ik te veel internationale, goede romans lees? Dus. Ik vond 'De man zonder ziekte' niet slecht, het heeft goede elementen. En het is niet slecht om als lezer moeite te moeten doen en alles in te vullen. Maar ik kan me dus niet voorstellen dat veel recensenten bij een onbekende auteur zo lovend zouden zijn en zo'n waanzinnige vergelijkingen zouden maken. Geef mij maar 'De asielzoeker', 'De mensheid zij geprezen', en 'Omdat ik u begeer'. Dat zijn Grunbergs topwerken. Die en niets anders.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen