Titel dubbelpunt. Ik heb geen titel. Uch.

Mijn eerste boek dit jaar is uit. Weliswaar vorig jaar begonnen, duh. Huid en haar van Arnon Grunberg. Hoe moet ik het positioneren qua hoe goed ik het vind. Een poging.

  1. De Asielzoeker / De mensheid zij geprezen
  2. Tirza / Omdat ik u begeer
  3. Figuranten / Het aapje dat geluk pakt / Huid en haar / Kindermeisjes en soldaten
  4. Fantoompijn / Blauwe maandagen
  5. De Joodse messias / Onze oom (dat ik niet uitgelezen krijg)

Die eerste staan eenzaam bovenaan. Daarna komt eigenlijk Omdat ik u begeer. Tirza vind ik achteraf beschouwd goed, maar het is al vier jaar geleden dat ik het las. De eerste drie van Grunberg zijn nog langer geleden ... 2004 of 05 denk ik.

Whatever. Grunberg schrijft altijd hetzelfde. Onnozele venten die ontsporen. Zo bekijk ik het toch, fout of niet. Dat zijn de romans voor mij vanaf De Asielzoeker. Vanaf toen vond ik hem volwassener. Blauwe maandagen / Figuranten / Fantoompijn zijn een soort puberale lollige romans. Voor mij. De Asielzoeker was dan echt wow (heb ik trouwens als eerste gelezen). Tirza was een variant op De Asielzoeker, maar nog altijd ijzersterk. Onze oom was Kindermeisjes en soldaten in fictievorm en veel minder goed. En Huid en haar is een terugkeer naar De Asielzoeker en Tirza, maar ook iets minder goed. Maar toch, meer personages, en de humor zit vooral in de situaties. Zalig. Maar dus niet zo goed.

Moet ik Marek van der Jagt ook meetellen? Ik zal die even in volgorde van goedheid oplijsten: Monogaam / De geschiedenis van mijn kaalheid / Gstaad 95-98. En die laatste twee behoren voor mij tot de categorie Blauwe maandagen. Monogaam eerder tot de Mensheid zij geprezen. Wat een schitterend boek was dat. Een van de weinige boeken die ik twee keer gelezen heb. Dat gebeurt zelden, echt. Naar mijn normen is dat zotjas. Enfin, monogaam zit in categorie 2 eigenlijk, bij Tirza enzo. Voor zover ik het mij herinner.

En wat ligt er verder op mijn kast dat nog niet uit is. Haha, ik begin zelfs niet aan een volledige lijst. Misschien de bedoeling even opsommen:

  • John Banville - Schijngestalte (gisterenavond meteen na Huid en haar begonnen, om sentimentele redenen)
  • Joseph Heller - Catch-22 (over de helft)
  • Grunberg - Onze oom (pff, moet waarschijnlijk maar honderd bladzijden meer dus kan het net zo goed eens uitlezen)
  • Albert Camus - The plague (domweg in't Engels, domme ik, maar dan nog, het blijft goed, ik heb het bijna uit, nog twintig bladzijden ofzo, en het komt er niet van, het ligt er al sinds oktober, hoewel ik het dus een waanzinnige knaller van een boek vind)
  • In dezelfde categorie als Camus: 1984 van George Orwell. Ruim over de helft, een van de beste dingen die ik ooit las, maar ik zit in een saai stuk en raak er niet door.
  • J.K. Rowling - Harry Potter and the order of the Phoenix. Zit ook ergens aan de helft maar raak er ook niet door. Weet niet of het snel zal veranderen, hoop van wel. Maar vrees ervoor.
  • Oh, moet eigenlijk achter Banville komen of er nog voor, die moet binnenkort uit: Notities van een luchtfietser van Henk van Woerden. Morgen hopelijk de rest van zijn oeuvre op de kop tikken in De Slegte. Als ik niet sentimenteel word.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen