I want it all

Nogal mijn motto. I want it all. At once. Nu ook. Lezen, muziek luisteren, liefde. ALLES. Maar, wat doe ik? Ik surf optinternet, én ik luister muziek.

Soms zou ik een website willen, een weblog, waarop ik schrijf wat ik van de boeken die ik gelezen heb vind. Een beetje zoals boeklog.info. Die site is goed. Je leert er nauwelijks iets objectiefs uit, maar dat hoeft niet. Wat leer je op deze site ... Ha. Nog minder!

Dan zou ik schrijven dat Plato en kornuiten van Thomas Cathcart en Daniel Klein een beetje vrijblijvend is. Allé, nogal héél vrijblijvend. Sommige grappen zijn goed (getest op publiek op een vrijdagavond en ze lachten). Want het "filosofieboek" behandelt een rits filosofiën aan de hand van moppen. 't Is wel sjiek, als je de filosofieën al kent. Denk ik. Ik kende ze nog uit de les. Voor een leek is het waarschijnlijk net iets minder begrijpelijk. Of tout-court plezant om te lezen.

En dan zou ik schrijven dat Ultramarijn van Henk van Woerden goed is. Voorlopig. Een niet ambetante verteller. Hoera! Maar, voor mij is een verteller al ambetant als hij "nou" gebruikt. (Of een personage, of als het echt gortig wordt: de auteur zelf, goddamn sonofabitch.)

En dat Lord of the Flies van William Golding eigenlijk echt pas loskomt na drie vierde ofzo. De ironie wil dat ik ergens eind juli vorig jaar begonnen ben aan het boek, dan gestopt ben na enkele dagen (ergens aan de helft) en nu begin augustus het weer opgepikt heb en in twee dagen heb uitgelezen. En een tikkie verbijsterd was. Yes.

En ondertussen groeit mijn wishlist.

Voor ooit eens.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen