Take me out

Extremely loud and incredibly close van Jonathan Safran Foer is goed. Op alle vlakken. Het pakte me. Het tweede boek dat daar dit jaar in slaagt. Na The Road van Cormac McCarthy.

Al de rest is ... Nederlandstalig. Dat somt het eigenlijk wel op.

(Let op het gallicisme! ... Voor iedere fuckwit die denkt dat ik zo subtiel niet kan zijn. Enfin, ik ben het ook niet, anders zou ik geen verantwoording geven. I am helping my readers. Ow boy. Blame university. Which reminds me of this (Zoë).)

Nee, ik ben niet eerlijk.

Ik heb een idee. Telkens als ik 'ik' wil schrijven, zal ik het doen met een hoofdletter. Dan herinner ik mezelf er aan dat het wat uit de hand loopt, en ondertussen zorg ik voor de paradox door te tonen hoe belangrijk ik ook wel ben.

Wat nog gelezen onlangs: Gehaaid van Steven Hall (goede ideeën, half goede verhaallijn, povere roman). En verder ben ik al lang vergeten wat ik nog gelezen heb. Nu bezig met Slaap! van Annelies Verbeke. Al eens gelezen een jaar of vijf geleden, vond het toen niet zo goed. En nu is het nog altijd nauwelijks meer dan een tussendoortje. Maar o wee, ik moet er een opdracht over maken. Shock horror. Nu, het is ook al veel dat het boek mij niet irriteert (zie Godenslaap van Erwin Mortier ...). 

Ook bezig aan Vallende man van Don DeLillo. Ik zit een beetje tussen de elf septemberers deze week blijkbaar.

Maar niets kan aan Extremely close. Het drukt zijn stempel op de ander boeken die ik lees waardoor ik ze neerhaal. Crap. En dat doet er mij aan denken: ook Een doodgewoon leven van Karel Capek onlangs uitgelezen. 'k Heb het te verbrokkeld gelezen waardoor ik er niet altijd evenveel van genoten heb. Spijtig. Want wel redelijk, redelijk goed. I guess I'm just too young to fully appreciate it.

"Face, such a beautiful face
But time waits for no one
So why don't we get it on, yeah"

Agree.

Time waits for no one.

Zucht.

Fucking weltschmerz en spleen en alles wat een romantische ziel voelt. Het is gewoon te lebahceklij.

The horror, the horror. Haha.

Ow boy.

Show me Mars through your telescope. Peleease.

--

Ik heb net een irrelevante opmerking gemaakt bij een artikel op De Standaard. Benieuwd of het zal verschijnen.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Plafondlampjes

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Meer lezen

Leerkrachten en auto's

Leerkrachten en auto's. Doorgaans geen goed huwelijk. Maar terwijl ik deze korte designreview van de Fiat Coupé lees, kan ik toch niet anders dan even mijmeren over welke auto's ik mij kan herinneren waar leerkrachten meer reden. De beste, dat zijn de rode BMW Z3 (eerste generatie) van een oudere lerares waar ik zelf geen les van kreeg. En de Fiat Coupé (kleur weet ik niet meer) van mijn lerares Engels uit het derde middelbaar. We spreken hier dus over de late jaren negentig. Van iets vroeger, in de lagere school, herinner ik mij een Saab 9000 en een VW Golf GTI. Dat waren de topauto's. Bizar genoeg herinner ik mij ook de wagens van twee leerkrachten uit mijn laatste jaren middelbaar: een Renault Mégane (eerste generatie) en Volkswagen Bora. Waarom die zijn blijven hangen ... Geen idee. Misschien omdat ze onkarakteristiek waren voor de personen die ermee reden, want zij hadden in tegenstelling tot de auto's zelf wél persoonlijkheid.
Meer lezen