Pas du tout sain
Jezus Christus. Met Badkamer heeft Toussaint een zalig boek geschreven, maar wat er in Meneer gebeurt is ... aaah. Eén zin als deze, kan er nog mee door:
"Voor de lunch, de volgende dag, maakten de Romanovs voor hun gasten vlees aan pennen op hun barbecue met automatische kookwekker, beneden aan het terras. Telkens als een controlelampje knipperde boven een van de twaalf vlakken van het apparaat, dat er werkelijk uitzag of het ieder moment kon opstijgen, zo sterk was de rookontwikkeling onder de reactoren, haalde meneer Romanov, die het allemaal lichtelijk boven het hoofd groeide, een servet om zijn middel geknoopt, een vork in zijn barbecuehandschoenen, de pen van de grill, knielde om de thermostaat te controleren, en legde er meteen een andere pen op, waarna hij vertwijfeld de schakelaar van de tijdklok van het corresponderende vak instelde."
Hij balanceert echt wel op het randje van de onverstaanbaarheid. Op de volgende pagina is het dan natuurlijk ronduit irritant:
"Voorzover het die middag betrof die voorbijging als in een droom en die hij, vanaf het moment dat hij terugkwam van zijn siësta, om zich te ontspannen doorbracht in een schommelbank, al lezend in een boek dat hij in het huis had gevonden en dat hij zo af en toe dichtsloeg om een slokje jus d'orange te nemen of een sigaret op te steken, die hij in alle rust oprookte terwijl hij met verstrooide blik de onverstoorbare tuinman gadesloeg die de rozenstruiken snoeide (zonder onmiddellijk door te hebben dat Meneer het was, onder de strohoed), zou Kaltz één ding betreuren, de kleiduivenmachine van Romanov, die hem regelmatig deed opschrikken."
Like, what the fuck. Don't push it, bro.
Reacties