To ever let that dirty game recapture me
Ik wou iets zeggen. Maar ik heb niets te zeggen.
Het anekdotische interesseert me niet.
Boeiend.
Toen ik deze morgen wegwandelde van mijn examen, dacht ik na. En ik ben vergeten waarover. Het was nochtans interessant. Ik was gestimuleerd door mijn examen, intellectueel echt in vorm. En het enige dat ik nu nog herinner van mijn wandelingetje en mijn diepe gedachten, is dat ik vol ontzag staan kijken heb naar een Mercedes E 500 4Matic Break.
Het is niet banaal!
Dat doet er mij aan denken, het had daar iets mee te maken. Over literatuur. En over televisie. Dat televisie niet minderwaardig is aan literatuur. Het is anders. Maar je moet al pretentieus zijn om dingen (of mensen) als minderwaardig af te schrijven. Hoewel, soms hoef je daar niet pretentieus voor zijn maar gewoon je ogen open houden. Ik dwaal af. Is it perfume from a dress, that makes me so digress? Euh.
Iets belangrijks is wat Aristoteles (ja toch?) enkele jaren geleden al zei: LOUTERING. Waarom zou je die niet krijgen door tv te kijken? Is een tv-ervaring enkel nuttig als je op zondagavond om 23u30 naar een of andere obscure -niet eens cult- film kijkt op Canvas?
Als ik niet zo waanzinnig verstandig was, zou ik zelfs zeggen dat het net nog beperkter en bekrompener is om dan te spreken van een intellectuele uitdaging. Als je je moet inspannen, omdat de film dat vereist, niet door zijn moelijkheidsgraad maar door zijn status, dan doe je toch geen inspanning? Dan volg je enkel de opgelegde dwang.
Als je kijkt naar de tweeëndertigste sitcom die die avond passeert op een commerciële zender, dan straalt die niet de pretentie uit die zegt: DENK NA. Ze zegt: ontspan je. Maar ik DENK NA. Ik overstijg de conventie!
Hoera.
Ontspannen is ook goed. Natuurlijk.
Mijn beste examens maak ik na een avond tv kijken. Waarom leren als het kalf al verdronken is. Wat maken die enkele uren nog uit? Dan kan je nog beter genieten van andere dingen en lekker slapen. Slapen haalt het iedere dag van werken. Maakt mij dat een leegaard?
Haha, ik dacht het niet.
Als je een rotboek leest, dan hoeft dat ook niet slecht te zijn voor jezelf. Als dat boek geen intellectuele aspiraties heeft, dan is het maar aan jou als lezer om er iets intellectueels van te maken. Al is het maar afdwalen en denken aan metafysische vraagstukken. Het is eenvoudig te zeggen dat een moeilijk boek een uitdaging is. Het is de aard van het beestje. What'd you expect?
En preek ik voor een eigen kerk?
Haha, ik dacht het niet.
Maar dat maakt uiteindelijk ook niets uit.
Even verder denken dan je eigen persoonlijke voorkeuren, dat is toch heerlijk. Oh. Het drijft je tot je eigen grenzen, en dan er voorbij. En als je een beetje evenwicht bewaart, dan is het een aangename denkoefening en keer je terug naar je eigen voorkeuren. Voldaan om te weten dat de andere je stijl niet zijn, en dat je ze respecteert voor wat ze zijn, voor wat ze willen bereiken, en voor wie ze willen bereiken.
FABIAN, STFU, moral teacher. Time for nappy time.
Het anekdotische interesseert me niet.
Boeiend.
Toen ik deze morgen wegwandelde van mijn examen, dacht ik na. En ik ben vergeten waarover. Het was nochtans interessant. Ik was gestimuleerd door mijn examen, intellectueel echt in vorm. En het enige dat ik nu nog herinner van mijn wandelingetje en mijn diepe gedachten, is dat ik vol ontzag staan kijken heb naar een Mercedes E 500 4Matic Break.
Het is niet banaal!
Dat doet er mij aan denken, het had daar iets mee te maken. Over literatuur. En over televisie. Dat televisie niet minderwaardig is aan literatuur. Het is anders. Maar je moet al pretentieus zijn om dingen (of mensen) als minderwaardig af te schrijven. Hoewel, soms hoef je daar niet pretentieus voor zijn maar gewoon je ogen open houden. Ik dwaal af. Is it perfume from a dress, that makes me so digress? Euh.
Iets belangrijks is wat Aristoteles (ja toch?) enkele jaren geleden al zei: LOUTERING. Waarom zou je die niet krijgen door tv te kijken? Is een tv-ervaring enkel nuttig als je op zondagavond om 23u30 naar een of andere obscure -niet eens cult- film kijkt op Canvas?
Als ik niet zo waanzinnig verstandig was, zou ik zelfs zeggen dat het net nog beperkter en bekrompener is om dan te spreken van een intellectuele uitdaging. Als je je moet inspannen, omdat de film dat vereist, niet door zijn moelijkheidsgraad maar door zijn status, dan doe je toch geen inspanning? Dan volg je enkel de opgelegde dwang.
Als je kijkt naar de tweeëndertigste sitcom die die avond passeert op een commerciële zender, dan straalt die niet de pretentie uit die zegt: DENK NA. Ze zegt: ontspan je. Maar ik DENK NA. Ik overstijg de conventie!
Hoera.
Ontspannen is ook goed. Natuurlijk.
Mijn beste examens maak ik na een avond tv kijken. Waarom leren als het kalf al verdronken is. Wat maken die enkele uren nog uit? Dan kan je nog beter genieten van andere dingen en lekker slapen. Slapen haalt het iedere dag van werken. Maakt mij dat een leegaard?
Haha, ik dacht het niet.
Als je een rotboek leest, dan hoeft dat ook niet slecht te zijn voor jezelf. Als dat boek geen intellectuele aspiraties heeft, dan is het maar aan jou als lezer om er iets intellectueels van te maken. Al is het maar afdwalen en denken aan metafysische vraagstukken. Het is eenvoudig te zeggen dat een moeilijk boek een uitdaging is. Het is de aard van het beestje. What'd you expect?
En preek ik voor een eigen kerk?
Haha, ik dacht het niet.
Maar dat maakt uiteindelijk ook niets uit.
Even verder denken dan je eigen persoonlijke voorkeuren, dat is toch heerlijk. Oh. Het drijft je tot je eigen grenzen, en dan er voorbij. En als je een beetje evenwicht bewaart, dan is het een aangename denkoefening en keer je terug naar je eigen voorkeuren. Voldaan om te weten dat de andere je stijl niet zijn, en dat je ze respecteert voor wat ze zijn, voor wat ze willen bereiken, en voor wie ze willen bereiken.
FABIAN, STFU, moral teacher. Time for nappy time.
Reacties