Useless drivel

Fuck ofwa. Jay Bennett, een van de music masters van Wilco geweest, is blijkbaar dood. 't Is de langharige dude die hier leadgitaar speelt.

Ik heb therapie nodig. Althans, naar het schijnt. Dus, dus, ik neem dat advies op en ik ga naar de therapeut. Hij vraagt, ik vertel, hij luistert. Uiteindelijk, die arse-hole, zegt hij: X, het is tijd dat je met je geweten in het reine komt. En ik, inwendig, haha, gelukkig is dit de eerste sessie, anders wist hij dat ik geen geweten heb. Anyway, het is tijd om de waarheid openbaar te maken. En ik denken. Hm. Misschien, misschien ja. Therapie helpt, dus ik zal mijn huiswerk doen.  Dus. Ik moet toegeven dat ik een leugenaar ben. Deze site is een farce. Alles is een farce, een grap. Fake. Maar dat wisten jullie al. Maar nu komt de hele waarheid. Ok. Take a deep breath ... Phoew. OK: ik ben analfabeet.

Nogal mijn motto. I want it all. At once. Nu ook. Lezen, muziek luisteren, liefde. ALLES. Maar, wat doe ik? Ik surf optinternet, én ik luister muziek. Soms zou ik een website willen, een weblog, waarop ik schrijf wat ik van de boeken die ik gelezen heb vind. Een beetje zoals boeklog.info . Die site is goed. Je leert er nauwelijks iets objectiefs uit, maar dat hoeft niet. Wat leer je op deze site ... Ha. Nog minder! Dan zou ik schrijven dat  Plato en kornuiten van Thomas Cathcart en Daniel Klein een beetje vrijblijvend is. Allé, nogal héél vrijblijvend. Sommige grappen zijn goed (getest op publiek op een vrijdagavond en ze lachten). Want het "filosofieboek" behandelt een rits filosofiën aan de hand van moppen. 't Is wel sjiek, als je de filosofieën al kent. Denk ik. Ik kende ze nog uit de les. Voor een leek is het waarschijnlijk net iets minder begrijpelijk. Of tout-court plezant om te lezen. En dan zou ik schrijven dat  Ultramarijn van Henk van Woerden goed is. Voorlopi...