Useless drivel

Aldus Nietzsche: "Menigeen wordt slechts daarom geen denker, omdat hij een te goed geheugen heeft." Hm. Dat stemt tot nadenken. Eerst even vergeten wat hij zegt. In ieder geval, dan moet ik zowat de meesterdenker zijn want ik vergeet alles. Of zijn er nog criteria nodig? Het kan ook dat N. bedoelt dat als iemand al iets bedacht heeft en dat niet vergeten is, het niet nodig is om nog eens na te denken. Maar ik denk dat dat niet bepaald grote denkers oplevert. Eerder het tegendeel. Bovendien, dan heb je het kip/ei probleem. Je kan niet iets onthouden als je het nog niet bedacht hebt, en voor het te bedenken moet je je geheugen laten falen. Oh ja. In de krant stond iets grappigs. Het ging over het tijdschrift van Martha Stewart waarin huishouddingen staan, recepten en al. Er stond dat op de cover daarvan niet altijd Martha staat, maar soms ook een lekkere taart. Gna. -- Het verhaal dat ik op Informatiewijzer lees doet me een beetje denken aan ons vak Informatiekunde. Ik kén gel...

Oh, oh! In een nieuwe poging tot naiviteit, die goed lukt, lees ik in een Artisboek: In de schaduw van de "pompidosaurier" ravotten tegenwoordig de kinderen van onze erg moderne tijden tussen de krassende "beeldhouwwerken" van Tinguely en Niki de Saint-Phalle. De afstand tussen begaafdheid en pakswil is vaak maar erg klein. Keer over twintig jaar eens terug. (p45) Bespeur ik hier een beetje minachting tegenover de moderne kunst? Foei! En ik merk eigenlijk overal een nogal negatieve kijk op wat modern is. De Bastille draagt ook niet bepaald zijn voorkeur weg, en zo zijn er nog een aantal dingen. Tss. (Renoy, Georges. Kunststeden: Parijs. Brussel: Artist-Historia, 1990.)

Dus, ik kan nog altijd onschuldig naief zijn. En zoals ik het altijd liefdevol, en een beetje treurig - want het is naief - bekijk bij anderen, zie ik het ook zo bij mezelf. Het is echt zielig.

Ik ben vergeten naïef te zijn. Als iemand het me wil leren, doe maar. Ik ben te veel cynicus. Ik schiet en ik schiet, niet zelden op mezelf. Jeeeeej. Het zijn straks weer examens! Al bijna vijf jaar hogere studies voorbij, nog twee, of drie, of vier te gaan!

English professor: You will find that English critical theory is the key to understanding not only literary perspectives, but also everything on YouTube. --Fordham University overheard in ny

Nogal veel mensen hebben in de nasleep van Hugo Claus' dood gezegd en geschreven dat hij ooit zei: ' de woorden zijn de kleren van de gedachte '. Hij zal het wel gezegd hebben, maar bedacht heeft hij het niet. De vorige die deze zin zei was lexicograaf Samuel Johnson , in de achttiende eeuw: ' Language is the dress of thought .' En hij citeerde al iemand anders: de Romeinse schrijver Quintilian . Nu is het ook wel te begrijpen dat iedereen die zin aan Claus toedicht. Wie weet nu dat ie van Johnson of Quintilian komt ... Enfin, aan de andere kant, je moet ook altijd denken dat Claus één grote intertext is. Claus heeft iedereen weer eens liggen. Gna.

Waarom schrijf ik geen zinnen meer zoals "zij is een sinaasappel in een fruitmand vol zuurpruimen". Ik weet zelfs niet eens meer of die van mij kwam. Of dit. Zeker van mij. Laat mij verdwalen Staar m'n ogen dicht Ik hoef geen licht Ik wil niets zien Niets behalve je gezicht Laat mij verdwalen Brand m'n lippen dicht Ik zeg niets meer Enkel mijn gedicht Brand m'n lippen dicht Ik kus niets meer Enkel je gezicht What happened.

You are the "Problem Plays!" The Problem Plays are a group of Shakespeare's plays that cannot be readily identified as either Tragedies or Comedies because they have an equal amount of both. The Problem Plays often present the protagonist with a situation that must be overcome, but after a toilsome journey, the hero almost always comes out on top! Often called "tragicomedies," the Problem Plays contain elements of dark psychological drama, light-hearted comedy, and a bit of romance. This means you are most likely a well-rounded individual with a perfect balance Tragedy, Romance, and Comedy in your life. While you may experience some hard times along the way, odds are you will fight through them and come out on top! The Which Shakespeare Play Are You? Test

Eigenliefde. Een aantal studenten op deze universiteit is druk bezig ervoor te studeren hier in de bibliotheek. En er aan te horen zullen ze met succes hun master behalen. Het wonderlijke fenomeen is dat ze waarschijnlijk in een der volgende categorieën vallen: - studenten rechten - studenten economie - studenten geneeskunde Kleuters leren al dat in bibliotheken niet gepraat wordt. Maar dat stadium zijn deze jongvolwassenen, deze intelligente godskinderen, al lang voorbij. Het ironische is dat ze tot ver buiten de grenzen van deze campus bekendstaan om hun irritant gedrag, dat zelf kunstmatig (nee, eigenlijk niet, ze zijn gewoon zo, maar dat mag ik niet zeggen, dat zou grof zijn) in stand houden, en het niet door hebben. Desondanks is deze universiteit, zoals iedere universiteit, wel een kikkerpoel van intelligentsia. In wording. Ofzo. Cunts. -- Christopher Wool, Fool -- Eugene Ionesco: "Prenez un cercle, caressez-le, il deviendra vicieux !" -- -- Bovendien. Alle aandacht gaa...

Informatiewijzer.be . Interessant. Heb even de enquete ingevuld. Hoe vlot spring jij om met je persoonlijke informatie? Werk je veilig? Hoe zit het met jouw on-line privacy? En dan zijn de eerste vragen: welke richting volg je, hoe oud ben je. De enquete is zeker een ironisch grapje om achteraf te zeggen: kijk hoeveel informatie iedereen vrijgeeft. En ja, ik heb ze ingevuld. Waarom? Omdat die informatie zo relevant niet is, omdat ik met een relatief veilige browser surf, en omdat ik weet wanneer ik moet stoppen met informatie te geven. I guess. En web shy is inderdaad iets waar ik op het randje van zit. Maar ook weer niet. Want kijk, wat ik hier allemaal zeg en doe. Daarom, op het randje. Maar. Ja. Don't know. Ik ben er nog niet uit wat ik precies moet doen. Vaag blijven, zeker?

Bam. Ik wou dat ik zo voorspelbaar was als een komeet. Tenminste, als die komeet niet te geschift begint te doen en afwijkt door andere projectielen. Dat terzijde. De ironie van de technologie. Ik werk op mijn laptop, luister naar 'in the yard of blonde girls', wil het iets stiller zetten, en hier komt de ironie, omdat er nogal wat papieren naast mijn laptop liggen gaat het geluid de lucht in (wat een woordspeling) omdat de papieren aan de draaiknop voor het volume draaien. Iets waartoe ik niet bij machte ben. Aldus zijnde. Tot zover. Valt het iemand op dat de humor uit mij is? Als de rek uit, uit, uit euh. Zie je, het komt niet. Arnon Grunberg schrijft een brief aan Emile Ajar, een lofbetuiging. Maar dan sluit hij zo af: De beul in mij moet wakker worden. Ik zal mij omringen met uw boeken. Dat is niet echt een compliment. Als ik de beul in mij zou willen wakker maken, zou ik alle boeken van Stijn Streuvels, Dan Brown en en en en noem er nog eens een rond me leggen.