It's a rite of passage for students of pop music history: At some point, you learn that the Beach Boys weren't just a fun 1960s surf band with a run of singles that later came to be used in commercials; at their best, they were making capital-A Art. The record that convinces most is Pet Sounds, that understated 1966 masterpiece that articulates a specific kind of teenage longing and loneliness like nothing before or since. Once you've absorbed that record, you find yourself going back through songs like "Don't Worry Baby", "The Warmth of the Sun", and "I Get Around", finding a deeper brilliance where you once heard only pop craftsmanship. As you make these discoveries, you come to learn about the auteur at the center of it all, Brian Wilson, who shouldered the burden of being the creative force in one of the most successful and musically ambitious pop bands of the era.
Plafondlampjes
Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest. Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker. Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...
Reacties