Useless drivel

Er zijn van die paradoxen waar ik niet rond raak. De voornaamste nu is: als ik zeg dat ik liever niets zeg over mezelf, dan zeg ik eigenlijk iets over mezelf. Eigenlijk is dat wat hier gebeurt, en overal. Als iemand reflecteert, en dat dus ook ergens zegt of schrijft, geeft hij altijd zichzelf bloot. Twee jaar geleden dacht ik dat waarlijk filosoferen, zo denken is dat je dingen denkt waar je zelfs zelf niet achter staat. Dat je dingen zegt die verder liggen dan je eigen grenzen. Maar dan is het probleem weer, denk je dan verder dan je eigen morele grenzen? En is dat dan wel goed? Ik wil blijven schrijven. Schrijven en schrijven. Schrijven is tenslotte nadenken. Quignard: 'La meilleure façon de penser est d'écrire.'

Ik ken hem niet. Niets van gelezen. Behalve dit: He was not following her, but an idea, an abstraction, an opinion; he was separating himself, and for ever, from his native land and his past life, and his quest was, alas! not her, but--he was following what? Life? Yes; but what is life? George Moore in The Lake .

Mijn favoriet liedje in de periode dat ik in Engeland was, was Valerie van The Zutons. En nu heeft Amy Winehouse dat gecoverd, jeetje. En ze zijn op YouTube allebei disabled for embedding. Dang! Zutons (is best!) en Amy .

Distraught girl: Is there an 'I' in 'relationship'? Guy: [Silence.] Distraught girl: Well, is there?! Guy: Um... There's two, actually... Distraught girl: God... You're so selfish! You just don't understand me.! --Brother Jimmy's, 92nd & 3rd Overheard by: issheaskinghimthis? Overheard in New York

Cordoba

Waarom is de mens zo'n sadistisch wezen. Als hem iets slecht overkomt, zal hij het dramatische effect versterken. Neem nu een breuk met een geliefde, wat doen velen dan: ze leggen een 'therapeutische' plaat op. Kuch, een deprimerende dus. Waardoor het enkel nog erger wordt. Of heeft het toch een louterende functie dan? Zou het toch therapeutisch zijn? Rouwen? Anyway. Hier zijn er andere redenen waarom ik nu de negende (van Beethoven) opleg. En ik moet zeggen, vrolijker word ik er niet van. -- "Ik hoor constant hanen kraaien." -- "Hoe krachtig weet de Nijd het oog van ons gemoed De Reden te verblinden! Dat mergeloos gedrocht kan ons het quade, goed, Het goede, quaed doen vinden. De Boosheyd staet aen d'een, d eDeugd aan d'ander zy, Ghy door den nijd gedreven, Verwoede Phariseen, ghy spreekt de Boosheyd vry, En steekt de Deugd na 't leven" Goede Vrydag ofte Het Lijden onses Heeren Jesu Christi , Jeremias de Decker (1651)

Het was vandaag een boeiende dag! NOT. Toch één iets bijgeleerd. Dat de ladder een symbool van 'de' passie is. Daarbij dacht ik meteen dat dat was omdat Romeo ook een laddertje nodig had om tot bij Julia te raken. Maar nee, het was die andere passie. De ladder verwees naar die waarmee JC aan het kruis genageld werd. Oepsie. Toch één iets bijgeleerd. -- Sevilla.