Useless drivel

Grr. Sinds kort staat Avi Buffalo's onvolprezen 'At best cuckold' weer op Spotify. Het is een plaat waar ik jaren niet heb naar geluisterd want ze was offline. Maar per toeval hoorde ik onlangs een song toen ik naar een van mijn verzamelplaylists aan het luisteren was, en zag ik dus dat het hele album weer beschikbaar is. Wat blijkt nu? Avi Buffalo's muziek is door zijn platenlabel Sub Pop offline gehaald omdat hij in 2020 beschuldigd is van de verkrachting van een voormalig bandlid . En nu gaat het niet meer in mijn hoofd. Idem voor de hele situatie rond Arcade Fire-frontman Win Butler. Die heeft ook een geschiedenis van seksueel grensoverschrijdend gedrag .  Hoe moet ik daar nu mee omgaan? Help. Ik vind 'At best cuckold' van Avi Buffalo echt goed (en grappig). En het meeste werk van Arcade Fire (behalve Everything Now en hun laatste Pink Elephant) ook - ik wil er blijven naar luisteren. Maar ik hoor ook altijd die bijklank.  Luxeproblemen voor mij als luistera...

Boeken Het afgelopen jaar heb ik blijkbaar best wat dingen gelezen die ik goed vond. Als ik kijk naar de scores die ik mijn gelezen boeken gegeven heb, dan zijn er vijf met vijf sterren en vijf met vier sterren (op een totaal van 15). Het beste: De jaren van Annie Ernaux . Zal wel een van mijn all-time favorieten worden en blijven. Andere goede dingen: Vermogen van Hernan Diaz vond ik literair zeer goed, maar deed me verder niet heel veel.  Ook geslaagd vanuit literair opzicht: Eileen van Ottessa Moshfegh . Eerder in 2024 had ik Mijn jaar van rust en kalmte gelezen, en het zal het stockholmsyndroom geweest zijn dat me opnieuw heeft grijpen naar een roman van Moshfegh, want Mijn jaar van rust en kalmte vond ik lastig om te lezen. Te conceptueel. Bij Eileen vond ik dat er meer vlees aan het been hing. Maar beide romans zijn eigenlijk van een afstand gezien heel gelijkaardig: ze hebben een onuitstaanbaar personage en hebben een onbetrouwbare verteller, waardoor je een hele beperkte ...

The Bony King of Nowhere heeft een nieuwe plaat uit: Everybody Knows . Toen ik het nieuws enkele weken geleden hoorde dat die plaat eraan kwam, was ik enorm blij. Het is uiteindelijk al vijf jaar sinds Bram Vanparys' meesterwerk Silent Days. Maar waar Silent Days af en toe nog eens refereerde aan The War on Drugs, zijn de echo's van Radiohead nu wel héél aanwezig. Ik heb al The Tourist en Exit Music (uit OK Computer) gehoord, vooral in Almost Invisible, en vooral wat betreft zanglijn ("Change ways" versus "Hey man slow down") en drums. Bij Working Harder is het alsof ik Idioteque hoor wanneer Vanparys zijn tekst opzegt.  Ook de lyrics als geheel zijn vaak schatplichtig aan Radiohead. Opeens gaat het over "plastic bags and panick attacks" wat het wel heel letterlijk maakt. Het is vintage Radiohead rond 1995-1997, vooral de EP Airbag/How am I driving (Polyethylene). Maar ook de algemene thema's zijn classic Radiohead uit hun Naomi Klein-periode t...

Ik ga nog eens schrijven over mijn Volvo. Het is niet alleen het gebrek aan plafondlampjes dat op mijn zenuwen werkt. Ook het verbruik irriteert mij. Mijn Volvo XC40 is een T4 Recharge, dus een plug-in hybride. Op zich snap ik waarom een plug-in hybride handig kan zijn, maar ik betwijfel of het de beste oplossing is. De Volvo XC40 heeft een batterij van een kleine 10 kWh. Daarmee kom ik ongeveer tussen de 30 en 40 km ver.  Ik kan jammer genoeg niet precies zien hoeveel elektrische kilometers ik heb afgelegd, want de auto toont nergens wat ik verbruikt heb. Dat is vervelend. Ik zie mijn totale verbruik inclusief brandstof wel, maar dat zorgt ervoor dat ik nooit kan voortgaan op het rijbereik dat getoond wordt. Ik weet niet wat de brandstofmotor precies verbruikt, maar dat zal richting 7,5 liter per honderd kilometer gaan. Dat kan ik wel testen door te rijden als mijn batterij leeg is. Hoewel, soms wordt mijn elektrische motor opgeladen met brandstof of door middel van regeneratie bi...

Sorry, het gaat over auto's. Twee jaar niets geschreven en dan gaat het over auto's. In het voorjaar hebben we schade gehad aan onze auto en kregen we een Toyota Yaris als vervangwagen. Ik dacht: zalig, want dat is een kandidaat om onze huidige auto te vervangen. Klein, goed rijgedrag, prima uitrusting, betrouwbaar, en de garage is twee straten verder. En ja, Europese auto van het jaar geweest.  Tot ik achteraan de kinderzitjes moest installeren in het donker.  Het bleef namelijk donker. Pikkedonker. Want er zitten geen plafondlampjes in. En het enige dat ik kon denken was: hoe is het mogelijk dat een wagen verkozen wordt tot auto van het jaar als dat niet in de auto zit? Niet echt verrassend, want voornamelijk mannelijke journalisten verkiezen de auto van het jaar, en die zitten het grootste deel van de tijd ook gewoon achter het stuur. Dus gebruiksgemak achteraan is blijkbaar niet zo van tel, en het comfort van kinderen al helemaal niet. Maar dit najaar werd ik opnieuw negat...

Ik weet niet of het een goed jaar was. Behalve dat ik mijn dochter van 0 naar 1 heb zien opgroeien en daar met mijn neus bovenop zat, is er eigenlijk weinig gebeurd en was het een jaar dat ik niet zal onthouden.  Boeken Deze is eenvoudig: ik heb weinig gelezen. Het waren er 13. Lang geleden dat ik zo weinig boeken heb gelezen. Het doel is dus om weer meer boeken te lezen in 2022 en minder kranten. En minder tv te kijken. Dus exit De Standaard en Streamz. Knack mag blijven. Het beste Weersverwachting van Jenny Offill . Kan niets verkeerd doen. In de categorie van Rachel Cusk en Patrick Modiano. Fifty inventions that shaped the modern economy en The next fifty things that made the modern economy van Tim Harford . Doet een mens al eens stilstaan bij wat we ondertussen vanzelfsprekend vinden.  Around the world in eighty days van Michael Palin . Eind 2020 was er een reeks op BBC waarin hij terugblikte op zijn vele reizen (momenteel te zien op Canvas, dacht ik). En het maakte mij...